{"id":58,"date":"2015-07-31T17:45:26","date_gmt":"2015-07-31T17:45:26","guid":{"rendered":"http:\/\/danutaniemczyk.pl\/?page_id=58"},"modified":"2015-08-04T08:47:45","modified_gmt":"2015-08-04T08:47:45","slug":"ksiazki-2","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/danutaniemczyk.pl\/?page_id=58","title":{"rendered":"My\u015bli z boku"},"content":{"rendered":"

\"zboku\"<\/a>Maj 2009
\nISBN: 978-83-7386-337-8
\nLiczba stron: 72
\nWymiary: 145 x 205 mm
\n<\/em>Wydawnictwo Nowy \u015awiat<\/p>\n

\u201eDanuta Niemczyk decyduje si\u0119 na swoj\u0105 pierwsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 w momencie bardzo moim zdaniem ciekawym. Pisze od lat. Przygl\u0105da si\u0119 sobie w wierszach. Sprawdza dziwny proces przyci\u0105gania i odpychania\u2026 (\u2026) Jej najlepsze wiersze to dramatyczne nierzadko odrzucenie swojego \u201ewiem\u201d i \u201eumiem\u201d. Zaskakuj\u0105ce samoograniczenia i d\u0105\u017cno\u015b\u0107 do syntezy. Czytelnik otrzymuje zatem zbi\u00f3r w swej strukturze dynamiczny, w kt\u00f3rym \u201edu\u017co si\u0119 dzieje\u201d i to zar\u00f3wno w warstwie formy jak i emocji. Zarazem debiut prawdziwie dojrza\u0142y. G\u0142os kogo\u015b, kto bierze wobec siebie i czytelnika odpowiedzialno\u015b\u0107 za s\u0142owo. To, kt\u00f3re boli i to, kt\u00f3re koi\u201d. (Maciej M. Szczawi\u0144ski)<\/p>\n

„Opowiedz mnie od pocz\u0105tku Bo nie wiem Sk\u0105d taka pusta Taka do spe\u0142nienia S\u0142owami grzechami Taka do zbawienia…”. To zaledwie fragment wiersza „Opowiadanie” pochodz\u0105cego z debiutanckiego zbioru liryk\u00f3w, wsp\u00f3\u0142czesnej poetki Danuty Niemczyk, prawdziwej spadkobierczyni talentu Marii Pawlikowskiej – Jasnorzewskiej a przede wszystkim kobiety \u015bwiadomej swojego miejsca w hierarchii wszechotaczaj\u0105cej rzeczywisto\u015bci. Poetka w swoich wierszach jest szczera, ale pe\u0142na wyczucia. Jest refleksyjna, lecz daleka od jakiejkolwiek sztampy i patosu. Autorka obsrwuje, ale nie sili si\u0119 na wyduman\u0105 analiz\u0119 zdarze\u0144. Woli kocha\u0107 i by\u0107 kochan\u0105. Woli docieka\u0107, lecz r\u00f3wnocze\u015bnie lubi by\u0107 zaskakiwan\u0105 przez codzienno\u015b\u0107. Dlatego podmiot liryczny, \u015bmia\u0142o daje si\u0119 ponie\u015b\u0107 fali r\u00f3\u017cnorakich emocji, wyra\u017conych w pe\u0142nieniu okre\u015blonych r\u00f3l i nie tylko. W tych wierszach nie znajdziemy prozy, tak powszechnie stosowanej przez dzisiejszych piewc\u00f3w s\u0142owa. To jak\u017ce \u015bwie\u017ca, przemy\u015blana i podkre\u015blona trafn\u0105, zaskakuj\u0105c\u0105 metaforyk\u0105 poezja. Zbi\u00f3r wierszy jest pe\u0142en powietrza, otwartych my\u015bli, niedopowiedzenia. Obcujemy tutaj z fragmentami sp\u00f3jnymi ale przejrzystymi tematycznie, tudzie\u017c dalekimi od jakiegokolwiek schematu. Dzi\u0119ki tej niebanalnej i prawdziwej sztuce wiem, \u017ce „Nieba nie ma w \u017arenicach kobiet…”, („\u0179renice kobiet”), i czasem „Dzieli nas godzina s\u0142o\u0144ce zachodzi a ksi\u0119\u017cyca nie ma…”, („Ziarnka piasku”). Wiem r\u00f3wnie\u017c „\u017be poeta ma cokolwiek do powiedzenia zanim z tego supe\u0142ka go\u0142\u0105b wyfrunie albo zwyk\u0142y anio\u0142…”, („Czy wiem”). „My\u015bli z boku”, to trafna i szczera wypowied\u017a wsp\u00f3\u0142czesnej kobiety XXI wieku. Intryguj\u0105cy manifest prawdziwej, emocjonalnej kobieco\u015bci, w \u015bwiecie zdominowanym przez pustk\u0119 i proz\u0119. (Recenzja z merlin.pl)<\/em><\/p>\n